Camilla Läckberg w "Ksiązkach"

Prezentujemy "przedruk" wywiadu, jaki z Camillą Läckberg przeprowadził Wojciech Orliński.

Proszę, Camillo, zabij mi szwagra - rozmowa z Camillą Läckberg

Wojciech Orliński

 23.06.2015 01:01

Moja saga może liczyć góra 500 tomów. Bo moje miasteczko liczy tysiąc mieszkańców, a w każdej powieści są co najmniej dwa trupy - mówi szwedzka królowa list bestsellerów specjalnie dla "Książek. Magazynu do Czytania".

Yrsa powraca

Yrsa Sigurdardotir powraca z kolejną powieścią : http://kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=660

Recenzje... recenzje... recenzje

Spora dawka nowych i starszych recenzji dostępna w serwisie Deckare.pl: http://kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=661

Åke Edwardson w Portalu Kryminalnym

W oczekiwaniu na drugie wydanie powieści Åke Edwardsona Niebo to miejsce na ziemi zapraszamy do zapoznania się z recenzją, jaką Robert Ostaszewski zamieścił na Portalu Kryminalnym. Pisze on między innymi:

Choć porównania z innym szwedzkim pisarzem kryminałów, Henningiem Mankellem, nasuwają się w przypadku Edwardsona błyskawicznie, wygodnej interpretacji nie należy ulegać nazbyt szybko. Głębokie analizy społeczne Mankella, podawane w formie monologów komisarza Wallandera, u Edwardsona zastąpione są szybkim, urywanym dialogiem; kluczowe relacje pomiędzy postaciami cechuje często niedopowiedzenie. Napięcie budowane jest przez naśladujący mowę potoczną, pełen wykrzykników i wołaczy rytm rozmów bohaterów. Na każdej niemal stronie słychać tu, jak bardzo Edwardson kocha miasto - z jego szumem, hałasem, tramwajami i samochodami, ale i stałym napięciem łączącym ludzi, upchanych gęsto na niewielkiej powierzchni.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji:

Camilla Läckberg: Zbrodnie szwedzkiej prowincji

Przeglądając kolejne strony internetowe trafiamy na serwis Kulturaonline.pl, a tam artykuł Magdaleny Talik zatytułowany Camilla Läckberg: Zbrodnie szwedzkiej prowincji. Oto jego fragment:

Książki Szwedki czyta się jednym tchem, nie są wprawdzie tak wysokiej literackiej klasy, jak dzieła Mankella swobodnie mogące konkurować z literaturą piękną, ale Läckberg ma talent do wymyślania intryg, swobodnego prowadzenia akcji i ujawniania detali, posiada wreszcie niezłą orientację w sposobach prowadzenia śledztw, pracy koronera itp.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego artykułu:

Arne Dahl w Bibliotece

Portal Zbrodnia w Bibliotece możemy polecić każdemu miłośnikowi literatury kryminalnej. Jego redaktorzy dość często publikują również teksty o tematyce skandynawskiej. Na początek wybraliśmy wywiad ze szwedzkim pisarzem, występującym pod pseudonimem Arne Dahl. Oto fragment:

Kryminał próbuje zaspokajać różnorakie ludzkie potrzeby, nie tylko potrzebę rozrywki. Więc sądzę, że wciąż będzie się zmieniał, tak jak to się dzieje od zawsze. I mam nadzieję, że najważniejsza będzie jakość, nie dążenie do zdobycia miana bestsellera, bo to niszczy każdy gatunek literacki.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego wywiadu.

Orliński rozmawia z Perssonem

Z przebogatego archiwum tekstów na temat skandynawskich kryminałów, jakie znajdują się w archiwum "Gazety Wyborczej", chciałbym zaprezentować wywiad przeprowadzony przez Wojciecha Orlińskiego ze szwedzkim pisarzem i kryminologiem, Leifem GW Perssonem. Oto co odpowiada on na pytanie o przedstawioną w jego powieściach teorię spiskową, dotyczącą współpracy Olofa Palmego z CIA:

To nie jest teoria spiskowa. Jestem zaskoczony, że pan o to pyta, w Szwecji uważamy to za raczej element naszej historii. Nie przypominam sobie, żeby ktoś to kwestionował. Niedawno był o tym duży artykuł w "Dagens Nyheter", nie wzbudził większej dyskusji. Teraz to już jest wiedza oficjalna, przedtem wiedzieli o tym tylko wtajemniczeni, których jednak było bardzo dużo. Ja o tym wiedziałem od późnych lat 60., kiedy zacząłem współpracować z dowództwem policji.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego wywiadu.

Książkozaur o Millenium

Na blogu Ksiązkozaur na tropie pojawiła się recenzja powieści Stiega Larssona zatytułowanej Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Oto jej fragment:

Fabuła jest z pewnością interesująca, może nie pochłonęła mnie od razu, ale mniej więcej w połowie książki byłam już naprawdę zaciekawiona (a to, delikatnie mówiąc, nie zdarza mi się przy każdej lekturze). Nie domyśliłam się rozwiązania, choć to akurat nic dziwnego – jedyne moje spotkania z zagadkami kryminalnymi to oglądany w dzieciństwie Porucznik Columbo. Ale być może bardziej doświadczonych czytelników również zaskoczy wyjaśnienie sprawy :) Poza tym autor nie ograniczył się do sprawy jednego morderstwa, dzięki czemu książka wiele zyskuje.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji.

Nesbø w Stanach

Portal Onet.pl prezentuje przekład artykułu, który ukazał się w "The New York Times". Jego bohaterem jest widniejący na powyższym zdjęciu Jo Nesbø.
Czytamy w nim. m.in.

52-letni Nesbo napisał 16 powieści, w tym dziewięć o zgnębionym detektywie-alkoholiku Harrym Hole. Publikować zaczął w 1997 roku, na kilka lat przed wydaniem trylogii "Millennium" Stiega Larssona, błyskawicznie zdobywając na tyle duży rozgłos, że to Szweda należałoby raczej nazwać "drugim Jo Nesbo". Fanem pisarza jest nawet premier Norwegii, Jens Stoltenberg.

Cały tekst dostępny tutaj 

Wallander w Bibliotece

Tym razem proponujemy sięgnięcie do portalu Zbrodnia w Bibliotece, gdzie możemy przeczytać o wycieczce, jaką śladami komisarza Wallandera odbyła Marta Matyszczak. Pisze ona między innymi:

W blasku tej latarni Wallander rozmyślał do rana nad niejedną kryminalną zagadką. Pod oknem stał jego niebieski peugeot, a z wnętrza sączyła się muzyka operowa. Końcówka gatan oznacza ulicę lub drogę, więc Mariagatan to nic innego jak ulica Marii.

Zapraszamy do lektury całego tekstu, zatytułowanego Śladami Kurta Wallandera