Åke Edwardson w Portalu Kryminalnym

W oczekiwaniu na drugie wydanie powieści Åke Edwardsona Niebo to miejsce na ziemi zapraszamy do zapoznania się z recenzją, jaką Robert Ostaszewski zamieścił na Portalu Kryminalnym. Pisze on między innymi:

Choć porównania z innym szwedzkim pisarzem kryminałów, Henningiem Mankellem, nasuwają się w przypadku Edwardsona błyskawicznie, wygodnej interpretacji nie należy ulegać nazbyt szybko. Głębokie analizy społeczne Mankella, podawane w formie monologów komisarza Wallandera, u Edwardsona zastąpione są szybkim, urywanym dialogiem; kluczowe relacje pomiędzy postaciami cechuje często niedopowiedzenie. Napięcie budowane jest przez naśladujący mowę potoczną, pełen wykrzykników i wołaczy rytm rozmów bohaterów. Na każdej niemal stronie słychać tu, jak bardzo Edwardson kocha miasto - z jego szumem, hałasem, tramwajami i samochodami, ale i stałym napięciem łączącym ludzi, upchanych gęsto na niewielkiej powierzchni.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji:

Camilla Läckberg: Zbrodnie szwedzkiej prowincji

Przeglądając kolejne strony internetowe trafiamy na serwis Kulturaonline.pl, a tam artykuł Magdaleny Talik zatytułowany Camilla Läckberg: Zbrodnie szwedzkiej prowincji. Oto jego fragment:

Książki Szwedki czyta się jednym tchem, nie są wprawdzie tak wysokiej literackiej klasy, jak dzieła Mankella swobodnie mogące konkurować z literaturą piękną, ale Läckberg ma talent do wymyślania intryg, swobodnego prowadzenia akcji i ujawniania detali, posiada wreszcie niezłą orientację w sposobach prowadzenia śledztw, pracy koronera itp.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego artykułu:

Arne Dahl w Bibliotece

Portal Zbrodnia w Bibliotece możemy polecić każdemu miłośnikowi literatury kryminalnej. Jego redaktorzy dość często publikują również teksty o tematyce skandynawskiej. Na początek wybraliśmy wywiad ze szwedzkim pisarzem, występującym pod pseudonimem Arne Dahl. Oto fragment:

Kryminał próbuje zaspokajać różnorakie ludzkie potrzeby, nie tylko potrzebę rozrywki. Więc sądzę, że wciąż będzie się zmieniał, tak jak to się dzieje od zawsze. I mam nadzieję, że najważniejsza będzie jakość, nie dążenie do zdobycia miana bestsellera, bo to niszczy każdy gatunek literacki.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego wywiadu.

Orliński rozmawia z Perssonem

Z przebogatego archiwum tekstów na temat skandynawskich kryminałów, jakie znajdują się w archiwum "Gazety Wyborczej", chciałbym zaprezentować wywiad przeprowadzony przez Wojciecha Orlińskiego ze szwedzkim pisarzem i kryminologiem, Leifem GW Perssonem. Oto co odpowiada on na pytanie o przedstawioną w jego powieściach teorię spiskową, dotyczącą współpracy Olofa Palmego z CIA:

To nie jest teoria spiskowa. Jestem zaskoczony, że pan o to pyta, w Szwecji uważamy to za raczej element naszej historii. Nie przypominam sobie, żeby ktoś to kwestionował. Niedawno był o tym duży artykuł w "Dagens Nyheter", nie wzbudził większej dyskusji. Teraz to już jest wiedza oficjalna, przedtem wiedzieli o tym tylko wtajemniczeni, których jednak było bardzo dużo. Ja o tym wiedziałem od późnych lat 60., kiedy zacząłem współpracować z dowództwem policji.

Poniżej zamieszczamy przedruk całego wywiadu.

Książkozaur o Millenium

Na blogu Ksiązkozaur na tropie pojawiła się recenzja powieści Stiega Larssona zatytułowanej Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet. Oto jej fragment:

Fabuła jest z pewnością interesująca, może nie pochłonęła mnie od razu, ale mniej więcej w połowie książki byłam już naprawdę zaciekawiona (a to, delikatnie mówiąc, nie zdarza mi się przy każdej lekturze). Nie domyśliłam się rozwiązania, choć to akurat nic dziwnego – jedyne moje spotkania z zagadkami kryminalnymi to oglądany w dzieciństwie Porucznik Columbo. Ale być może bardziej doświadczonych czytelników również zaskoczy wyjaśnienie sprawy :) Poza tym autor nie ograniczył się do sprawy jednego morderstwa, dzięki czemu książka wiele zyskuje.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji.

Nesbø w Stanach

Portal Onet.pl prezentuje przekład artykułu, który ukazał się w "The New York Times". Jego bohaterem jest widniejący na powyższym zdjęciu Jo Nesbø.
Czytamy w nim. m.in.

52-letni Nesbo napisał 16 powieści, w tym dziewięć o zgnębionym detektywie-alkoholiku Harrym Hole. Publikować zaczął w 1997 roku, na kilka lat przed wydaniem trylogii "Millennium" Stiega Larssona, błyskawicznie zdobywając na tyle duży rozgłos, że to Szweda należałoby raczej nazwać "drugim Jo Nesbo". Fanem pisarza jest nawet premier Norwegii, Jens Stoltenberg.

Cały tekst dostępny tutaj 

Wallander w Bibliotece

Tym razem proponujemy sięgnięcie do portalu Zbrodnia w Bibliotece, gdzie możemy przeczytać o wycieczce, jaką śladami komisarza Wallandera odbyła Marta Matyszczak. Pisze ona między innymi:

W blasku tej latarni Wallander rozmyślał do rana nad niejedną kryminalną zagadką. Pod oknem stał jego niebieski peugeot, a z wnętrza sączyła się muzyka operowa. Końcówka gatan oznacza ulicę lub drogę, więc Mariagatan to nic innego jak ulica Marii.

Zapraszamy do lektury całego tekstu, zatytułowanego Śladami Kurta Wallandera

Wywiad z Jo Nesbø w Onecie

Onet.Kultura, czyli część portalu Onet.pl. w ramach "Dnia z kryminałem", który miał na ich łamach miejsce 7 lutego 2012 roku, zamieścił wywiad z Jo Nesbø, znanym i lubianym również w Polsce autorem norweskich kryminałów.

Jo Nesbø mówi w nim m.in.:

nigdy nie chciałem być pisarzem. Pragnąłem tylko pisać dobre książki.

Cały wywiad zatytułowany jest Multitalent. Wywiad z Jo Nesbo – światowej sławy skandynawskim twórcą powieści kryminalnych

O Dziewczynie, która igrała z ogniem w Znam.to

Tym razem sięgamy do serwisu Znam.to gdzie blogerka podpisująca się jako Misia Rysia publikuję recenzję drugiego tomu Millennium autorstwa Stiega Larssona. Pisze ona między innymi

Postać hakerki stanowi oś wydarzeń - do rozwiązania zagadek zbrodni z teraźniejszości zaś niezbędne okazuje się rozprawienie z jej bolesną przeszłością. Chciałam poznać tę przeszłość już podczas lektury pierwszego tomu, przeczuwałam, ze nie może to być laurka na Dzień Ojca ani pochwała patriarchatu. Lisbeth nazwana 'kobietą, która nienawidzi mężczyzn, którzy nienawidzą kobiet", ma do swojej nienawiści niewątpliwe podstawy.

Zapraszamy do lektury całego tekstu.

Kjell Ola Dahl dla Zbrodni w Bibliotece

Zapraszamy do lektury wywiadu, jaki norweski pisarz, Kjell Ola Dahl dał portalowi Zabrodnia w Bibliotece. W środku, w kilku zdaniach, autor podsumowuje historię najnowszą norweskiej odmiany kryminału:

Obecnie w norweskiej literaturze kryminalnej mnóstwo się dzieje. Co roku przyznawana jest nagroda literacka dla najlepszego początkującego pisarza kryminalnego. W tym roku lista nominowanych jest bardzo mocna. Reprezentowane są niemal wszystkie odmiany gatunku, od typowego czarnego kryminału, przez książki akcji i powieści policyjne, po klasyczne kryminały. Po sukcesie w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych kryminał w Norwegii niemal przestał istnieć. Lata dziewięćdziesiąte przyniosły ponowny jego rozkwit (ja też zacząłem wtedy tworzyć). Pojawiły się również odnoszące sukcesy twórczynie, takie jak Karin Fossum. Od początku lat dziewięćdziesiątych notujemy stały wzrost liczby tytułów.

 Cały tekst znajdziecie oczywiście w Zbrodni w Bibliotece

Na literackim blogu Lektury wiejskiej nauczycielki możemy przeczytać bardzo osobistą recenzję autorki na temat powieści Twardziel z Säffle, autorstwa Maj Sjöwall i Pera Wahlöö, klasyków skandynawskiego kryminału. Czytamy w niej:

Martin Beck to policjant diametralnie różny od tych, których spotykamy na kartkach bardziej współczesnych kryminałów czy na ekranach kinowych. Przede wszystkim to zwyczajny facet, trochę już zmęczony życiem, raczej samotnik, rozwiedziony ojciec dwójki dzieci, wielbiciel muzyki poważnej i miniaturowych modeli okrętów, które sam konstruuje. Nie jest niezniszczalnym superbohaterem ani też superprzystojniakiem łamiącym kobiece serca, nie nosi też przy sobie broni. Poznajemy go w piątkową noc, kiedy po kolacji z córką marzy już tylko o odpoczynku. Niestety, nie będzie mu dane przespać się tej nocy…

Po całą recenzję zapraszamy oczywiście na wspomnianego już bloga, do tekstu zatytułowanego Na nich wzorowali się Larsson i Mankell.

Åsa Larsson na Czarnej ścieżce w Deckare.Pl

W recenzji powieści Åsy Larsson I tylko czarna ścieżka Jarosław Pędras pisze:

Czytając książkę trudno jest wyrazić, czy mamy do czynienia bardziej z klasycznym kryminałem, czy z powieścią obyczajową. Brakuje szybkich, błyskotliwych rozwiązań, wartkiej, wciągającej akcji. Rozwojem wydarzeń trzeba się delektować stopniowo, powoli chłonąć mroźny klimat i ciężką, przytłaczającą atmosferę. I to lubię u Åsy Larson. Czytając każdy rozdział odczuwa się ten szczególny urok. 

Po cały tekst zapraszamy na stronę Deckare.Pl Skandynawskie kryminały.

Tom Egeland dla Deckare.pl

Najwyższy czas na odrobinę autoreklamy :-) Prezentujemy poniżej fragment wywiadu, który udało nam się przeprowadzić z norweskim pisarzem, Tomem Egelandem:

Zawsze marzyłem o tym, żeby zostać przede wszystkim autorem książek, jednak to spore ryzyko, kiedy chce się rzucić dobrze płatną pracę na cały etat, żeby zostać pisarzem. Dlatego moje powieści były pisane nocami, podczas gdy w dzień pracowałem. W 2006 roku moje książki świetnie się sprzedawały – zarówno w Norwegii, jak i w innych krajach – wykorzystałem więc szansę, by zostawić pracę redaktora w dziale wiadomości TV2 i rozpocząć pełnoetatową karierę pisarską.

Cały tekst znajdziecie w serwisie internetowym Deckare.Pl Skandynawskie kryminały.

Chosiński o Mankellu

Sebastian Chosiński pisze świetne recenzje dla magazynu Esensja.pl. Chciałem go kiedyś nawet zwerbować do pisania na Deckare, ale jego wierność dla Esensji jest godna pozazdroszczenia. Jednak raz jeszcze zaznaczam: warto go czytać!
Poniżej prezentuję fragment jego recenzji Powrotu nauczyciela tańca autorstwa Henninga Mankella

Pod koniec lat 90. ubiegłego wieku, po opublikowaniu „Zapory”, Henning Mankell postanowił rozstać się ze swoim sztandarowym bohaterem – komisarzem Kurtem Wallanderem. Nie oznaczało to jednak wcale rozbratu pisarza z literaturą kryminalną. Wkrótce bowiem światło dzienne ujrzała powieść „Powrót nauczyciela tańca”, na kartach której Szwed powołał do życia postać policjanta Stefana Lindmana.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji.

Anna Kańtoch o pierwszym tomie Millennium

 
 
Cofamy się o mniej więcej rok, aby pokazać Wam opinię zdolnej polskiej pisarki Anny Kańtoch, która opublikowała swoją recenzję powieści Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet w bardzo poczytnym portalu Esensja.pl. Oto co autorka pisze o książce Stiega Larssona:

O trylogii „Millennium” się mówi, trylogia sprzedaje się w gigantycznych nakładach, zaś jej pierwsza, sfilmowana część pojawiła się już na ekranach polskich kin. I na podstawie tej właśnie pierwszej części, intrygująco zatytułowanej „Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet”, bez większego trudu zrozumieć można, dlaczego akurat powieści Stiega Larssona wspięły się na szczyty list bestsellerów, zostawiając daleko w tyle wszystkie pozostałe skandynawskie kryminały, które ostatnimi czasy zalewają nasz rynek.

Poniżej zamieszczamy przedruk całej recenzji.